zaterdag 6 februari 2016

Verder

En we gaan maar door.
Want denk niet dat ik ooit mijn handjes stil in mijn schoot laat liggen.
Ik wissel het alleen af.
En soms trekken de haakwerkjes net wat meer dan die grote borduurlappen.
Maar als ik eenmaal met die Chinees bezig ben heb ik er toch echt plezier in.
Natuurlijk is het heel veel werk maar het blijft op de een of andere manier wel leuk.
Bovendien vraagt jongste zoon er met regelmaat naar...
Nee, om het af te hebben op zijn verjaardag is uiteraard niet gelukt, dat was iets te positief gedacht.
Maar dat geeft ook niet.
Het gaat me echt wel lukken...misschien volgend jaar februari?